Nieuw beheerdersechtpaar Dorpshuis Ilpendam

Sinds september zijn Ronald en Ingrid van Delden het nieuwe beheerdersechtpaar van Dorpshuis Ilpendam. De avond voor dit interview hadden ze hun tweede feestavond er op zitten in het Dorpshuis, mét bediening: een echte vuurdoop. Niet dat ze daar hun hand voor omdraaien: de rasechte ondernemers houden wel van een uitdaging. Zelfs de Ilpendamse kermis die eind september plaats vindt maakt ze niet nerveus. En als het even tegen zit, staan de Ilpendammers zelf klaar om te helpen…

Ronald en Ingrid van Delden | Foto: Han Giskes

Het Dorpshuis moet laagdrempelig blijven…

Eerder dit jaar hoorden Ronald en Ingrid via een kennis dat de beheerders van het bijna 40 jaar oude Dorpshuis Ilpendam zouden stoppen. En vrijwel direct begon het te kriebelen, geboren en getogen Ilpendammers als ze zijn, en met de al sluimerende liefde voor de horeca. Gastvrijheid en catering zijn hen niet vreemd. In de Tingieterij Holland, het familiebedrijf (sinds 1898) van Ingrid, ontvingen zij genoeg gasten, zowel op de locatie in Purmerend als op de Zaanse Schans. Toeval wil dat de locatie in Purmerend deze zomer werd gesloten omdat het huurcontract af liep. Ruimte voor iets anders dus, en dat werd Dorpshuis Ilpendam.

Werkdruk

Ze verkochten hun huis in Purmerend en verhuisden eindelijk terug naar Ilpendam, in de woning naast het Dorpshuis. Aangezien het Dorpshuis altijd open is, op vier weken in de zomer na, is hun constante aanwezigheid belangrijk. Voelt dat niet als een enorme verplichting? “Omdat we hiernaast wonen is het zeker realiseerbaar,” geeft Ingrid aan. “Maar je moet wel de agenda goed in de gaten houden.” Het leven in het Dorpshuis speelt zich voornamelijk ‘s avonds af. Dat zijn zeven avonden in de week, en bijna elke avond is er wel iets. Maar ook als er overdag niets gepland staat, moet één van hen in de buurt zijn. Ingrid verdeelt haar tijd tussen Ilpendam en de Zaanse Schans, maar Ronald redt het dan prima alleen. Ingrid: “Dat komt ook omdat het Dorpshuis voor iedereen zo eigen is. Als er koffie moet komen, of als er stoelen neergezet moeten worden… iedereen helpt mee. Daardoor ervaren we zeker geen druk. En ons sociale leven is er alleen maar op vooruit gegaan, iedereen komt naar ons toe,” besluit ze met een lach. 

Ilpendamse verenigingen

Om te onderstrepen dat het Dorpshuis van iedereen is en zij hun werk samen met de gemeenschap willen doen, gingen Ronald en Ingrid al vrij snel in gesprek met alle verenigingen die in het Dorpshuis actief zijn. “De verenigingen waren in eerste instantie voorzichtig,’’ vertelt Ronald. “Men is toch wat bang dat iets gaat veranderen; in de huur, in de drankprijzen, etc. Maar we houden alles hetzelfde, op de normale indexering na. Het Dorpshuis moet laagdrempelig blijven.” Wel staat er volgend jaar, vanuit de stichting, een grote verbouwing in de planning om het Dorpshuis te moderniseren. Maar zelfs daarbij zullen ze er alles aan doen om de gezellige dorpshuissfeer van het interieur te behouden. 

Aandacht voor jongeren

Het bruist bij het echtpaar van de ideeën om de functie van het Dorpshuis te vergroten en het nog meer de spil van het dorpsleven te maken. De jeugd staat hoog op de prioriteitenlijst. Ronald: “Jongeren missen hier een plek voor hun eigen muziek. Dat willen wij gaan bieden door avonden te organiseren met bandjes en dergelijke. In januari staat een avond gepland met Peter Beense en Nederlandstalige muziek, een grote wens van de jeugd. Daarnaast kijken we of we iets voor de jongere jeugd kunnen doen, in de leeftijd tot 18 jaar. Zij gaan nu regelmatig naar Fris in Purmerend, maar zowel ouders als jongeren geven aan dat ze het fijn zouden vinden wanneer een dergelijk evenement in Ilpendam mogelijk is.”

Sociaal

Pro actief dus. Of het nu gaat om zelf evenementen organiseren of om te faciliteren bij evenementen die door anderen worden georganiseerd. Het is Ronald en Ingrid om het even. De kern van een Dorpshuis tenslotte ligt in het sociale aspect; proberen zoveel mogelijk samen te doen met de groepen en de mensen. “Iedereen moet zich thuis voelen in het Dorpshuis,” benadrukt Ronald. “Daarom zijn we heel flexibel in wat de mensen willen; of dat nu een grote of kleine ruimte is, of ze zelf willen versieren of koken; alles kan hier. Dat maakt het laagdrempelig.” Waarbij het voordeel is dat ze geen klanten hoeven te werven, die zijn er al. Door de mond tot mond reclame komen er zelfs aanvragen vanuit Amsterdam. In die zin voorziet het ‘ouderwetse’ en laagdrempelige dorpshuis zeker in een behoefte. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *